Skip to content
Διάρκεια άρθρου: Λιγότερο απο 1 λεπτό Λεπτά

Αλωάδες: Οι δύο γίγαντες που θέλησαν να φτάσουν στον ουρανό

Δύο αδέλφια με τεράστια δύναμη αποφάσισαν να κάνουν πόλεμο στους θεούς, στοιβάζοντας ολόκληρα βουνά για να φτάσουν στην κατοικία τους. Οι Αλωάδες, ο Ώτος και ο Εφιάλτης, ανήκουν στις πιο εντυπωσιακές μορφές της ελληνικής μυθολογίας. Η ιστορία τους, όμως, δεν περιορίζεται στην επίθεση εναντίον του Ολύμπου. Περιλαμβάνει την αιχμαλωσία του Άρη, έναν θανάσιμο κυνηγετικό δόλο και μια λιγότερο αναμενόμενη σύνδεση με τη λατρεία των Μουσών.

Παιδιά του Ποσειδώνα με το όνομα του Αλωέα Στην κυριότερη γενεαλογική παράδοση, μητέρα τους ήταν η Ιφιμέδεια, σύζυγος του Αλωέα, και πραγματικός πατέρας τους ο Ποσειδώνας. Το όνομα «Αλωάδες» προέρχεται από τον Αλωέα, παρότι αρκετές πηγές αποδίδουν τη γέννησή τους στον θεό της θάλασσας. Οι αρχαίες αφηγήσεις δεν συμφωνούν πάντα στις λεπτομέρειες της καταγωγής τους. Συμφωνούν, ωστόσο, στην ασυνήθιστη σωματική τους ανάπτυξη και στην τόλμη με την οποία αμφισβήτησαν ακόμη και τους αθανάτους.

Εννέα χρονών και ήδη γιγάντιοι Στην ομηρική αφήγηση, οι Αλωάδες ήταν μόλις εννέα ετών όταν είχαν φτάσει τους εννέα πήχεις σε πλάτος και τις εννέα οργιές σε ύψος. Παρουσιάζονται ως εξαιρετικά όμορφοι και πανύψηλοι, με μοναδική εξαίρεση τον Ωρίωνα, που τους ξεπερνούσε. Άλλες πηγές περιγράφουν την ανάπτυξή τους ως σταθερή και υπερφυσική: κάθε χρόνο μεγάλωναν έναν πήχη σε πλάτος και τρεις σε ύψος. Η ηλικία τους έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η απειλή τους εκδηλώνεται πριν ακόμη ενηλικιωθούν.

Μια σκάλα φτιαγμένη από βουνά Το πιο γνωστό τους σχέδιο ήταν να τοποθετήσουν την Όσσα πάνω στον Όλυμπο και το Πήλιο πάνω στην Όσσα, δημιουργώντας έναν δρόμο προς τον ουρανό. Στη διήγηση του Απολλοδώρου, δεν έμειναν μόνο στην απειλή: στοίβαξαν τα βουνά και δήλωσαν ότι θα μετέτρεπαν τη θάλασσα σε στεριά και τη στεριά σε θάλασσα. Η εικόνα αυτή δίνει το μέτρο της φιλοδοξίας τους. Δεν ήθελαν απλώς να νικήσουν έναν αντίπαλο, αλλά να ανατρέψουν την ίδια τη διάταξη του κόσμου.

Ο Άρης φυλακισμένος για δεκατρείς μήνες Ένα από τα πιο παράξενα κατορθώματά τους ήταν η αιχμαλωσία του θεού του πολέμου. Σύμφωνα με την Ιλιάδα, έδεσαν τον Άρη και τον έκλεισαν σε χάλκινο δοχείο για δεκατρείς μήνες. Ο θεός εξαντλήθηκε από τα δεσμά και θα χανόταν αν δεν μεσολαβούσε η Ερίβοια, η μητριά των δύο αδελφών. Εκείνη ενημέρωσε τον Ερμή, ο οποίος τον απελευθέρωσε κρυφά. Το επεισόδιο δείχνει πόσο επικίνδυνοι παρουσιάζονταν οι Αλωάδες: ακόμη και ο Άρης δεν μπόρεσε να ξεφύγει μόνος του.

Το ελάφι που έφερε τον θάνατο Οι παραδόσεις για το τέλος τους διαφέρουν. Στην Οδύσσεια, ο Απόλλωνας τους σκοτώνει πριν εμφανιστεί το πρώτο τους γένι. Στον Απολλόδωρο, ο Εφιάλτης επιθυμεί την Ήρα και ο Ώτος την Άρτεμη. Η Άρτεμη εμφανίζεται τότε στη Νάξο με τη μορφή ελαφιού και περνά ανάμεσά τους. Προσπαθώντας να πετύχουν το ζώο, τα δύο αδέλφια χτυπούν θανάσιμα ο ένας τον άλλον. Σε άλλη εκδοχή, το ελάφι το στέλνει ο Απόλλωνας. Πρόκειται για διαφορετικές αφηγήσεις, όχι για διαδοχικά επεισόδια μιας ενιαίας ιστορίας.

Μια διαφορετική παράδοση από τη Νάξο Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης παραδίδει μια εκδοχή χωρίς την επίθεση στον ουρανό. Ο Αλωέας στέλνει τους γιους του να αναζητήσουν την Ιφιμέδεια και την κόρη της, Παγκρατίδα, που είχαν απαχθεί από Θράκες. Τα αδέλφια φτάνουν στη Στρογγύλη, τη Νάξο, νικούν τους απαγωγείς και εγκαθίστανται στο νησί ως ηγεμόνες. Αργότερα συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοσκοτώνονται. Σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, οι κάτοικοι στη συνέχεια τους τιμούσαν ως ήρωες.

Οι γίγαντες και οι τρεις Μούσες Η πιο απροσδόκητη πλευρά τους διασώζεται στον Παυσανία. Οι Αλωάδες θεωρούνταν οι πρώτοι άνθρωποι που θυσίασαν στις Μούσες στον Ελικώνα και αφιέρωσαν το βουνό σε αυτές. Αναγνώριζαν μόνο τρεις: τη Μελέτη, τη Μνήμη και την Αοιδή. Συνδέονταν επίσης με την ίδρυση της Άσκρης στη Βοιωτία. Έτσι, δίπλα στους αλαζονικούς αντιπάλους των θεών, συναντάμε και δύο μορφές που συνδέθηκαν με τη λατρεία και το τραγούδι.

Μια ιστορία με πολλές όψεις Σε ορισμένες μεταγενέστερες αφηγήσεις, οι Αλωάδες τιμωρούνται στον Κάτω Κόσμο, δεμένοι με φίδια σε έναν στύλο, με μια κουκουβάγια ανάμεσά τους. Άλλοτε συγχέονται με τους Γίγαντες που πολέμησαν τους θεούς. Η ποικιλία των παραδόσεων είναι βασικό στοιχείο της ιστορίας τους: οι ίδιοι ήρωες εμφανίζονται ως τρομεροί επιδρομείς, τοπικοί ηγεμόνες και θεμελιωτές λατρείας.

Γνώριζες αυτή την πλευρά της μυθολογίας; Αν η ιστορία των Αλωάδων σού φάνηκε ενδιαφέρουσα, μπορείς να τη μοιραστείς και να περιηγηθείς στον ιστότοπο για περισσότερα σχετικά κείμενα.

‹ ›