Ένα άρμα υψώνεται πάνω από την Κόρινθο, τραβηγμένο από δύο φτερωτά φίδια. Πάνω του βρίσκεται η Μήδεια, που εγκαταλείπει την πόλη μετά τον θάνατο του Κρέοντα, της κόρης του, Γλαύκης, και των παιδιών που απέκτησε με τον Ιάσονα. Οι δράκοντες της Μήδειας συνδέονται με μία από τις πιο δραματικές φυγές της αρχαίας μυθολογίας. Ωστόσο, οι αρχαίες αφηγήσεις τούς παρουσιάζουν και σε άλλες διαδρομές: στην αναζήτηση μαγικών βοτάνων, στη διαφυγή από τη Θεσσαλία και στην επιστροφή στην Κολχίδα.
Δύο φτερωτά φίδια στην υπηρεσία της Μήδειας Οι δράκοντες που έσερναν το άρμα περιγράφονται ως φτερωτά ερπετά. Η εικόνα τους, επομένως, είναι συγκεκριμένη: δύο φίδια που μπορούν να πετούν και δέχονται τον ζυγό του οχήματος. Στη διήγηση του Ψευδο-Απολλόδωρου, η Μήδεια είχε λάβει το άρμα από τον παππού της, τον θεό Ήλιο. Με αυτό καταφεύγει στην Αθήνα μετά τους φόνους στην Κόρινθο. Η προέλευση του άρματος συνδέει έτσι το θαυμαστό μέσο διαφυγής με τη θεϊκή καταγωγή της.
Η απόδραση από την Κόρινθο Η πιο σκοτεινή εμφάνιση του άρματος έρχεται μετά την εκδίκηση της Μήδειας εναντίον του Ιάσονα. Στις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου, το δηλητήριό της σκοτώνει τη νέα νύφη του, ενώ το βασιλικό ανάκτορο παραδίδεται στις φλόγες. Ακολουθεί ο φόνος των παιδιών της και η φυγή της από το ξίφος του Ιάσονα. Οι δράκοντες την απομακρύνουν προς την Αθήνα. Το άρμα γίνεται το μέσο μιας διαφυγής που δεν θα ήταν δυνατή από τη στεριά, αφήνοντας τον Ιάσονα ανήμπορο να τη σταματήσει.
Ένα ταξίδι εννέα ημερών για μαγικά βότανα Οι φτερωτοί δράκοντες δεν εμφανίζονται μόνο σε σκηνές φόνου και καταδίωξης. Ο Οβίδιος περιγράφει τη Μήδεια να ανεβαίνει στο άρμα για να συγκεντρώσει υλικά για ένα ξόρκι ανανέωσης της νεότητας. Εκείνη χαϊδεύει τους λαιμούς των ζεμένων ερπετών, κινεί τα ελαφριά ηνία και υψώνεται στον ουρανό. Για εννέα ημέρες και εννέα νύχτες ταξιδεύει, επιλέγοντας βότανα που άλλοτε ξεριζώνει και άλλοτε κόβει με χάλκινη λεπίδα. Η σκηνή παρουσιάζει μια Μήδεια που γνωρίζει τι αναζητά και κατευθύνει η ίδια την εναέρια περιπλάνησή της.
Από τον Όλυμπο στις όχθες των ποταμών Η αναζήτηση αυτή απλώνεται σε πολλά τοπία. Αναφέρονται το Πήλιο, η Όσσα, η Όθρυς, η Πίνδος και ο Όλυμπος, αλλά και ποτάμια όπως ο Απιδανός, ο Ενιπέας, ο Πηνειός και ο Σπερχειός. Η Μήδεια συλλέγει επίσης φυτά κοντά στη λίμνη Βοιβηίδα και από την Ανθηδόνα. Μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή λεπτομέρεια ολοκληρώνει το ταξίδι: η μυρωδιά των βοτάνων αρκεί για να αποβάλουν οι δράκοντες το γερασμένο δέρμα τους, χωρίς καν να τα αγγίξουν. Η δύναμη των υλικών γίνεται έτσι ορατή πριν ακόμη ολοκληρωθεί το ξόρκι.
Η φυγή από τη Θεσσαλία και η επιστροφή στην Κολχίδα Στον Οβίδιο, το άρμα σώζει τη Μήδεια και μετά τον φόνο του Πελία. Οι φτερωτοί όφεις τη μεταφέρουν μακριά από τη Θεσσαλία, πάνω από το Πήλιο και την Όθρυ, ώσπου φτάνει στην Κόρινθο. Σε άλλη αρχαία παράδοση, που παραδίδει ο Ψευδο-Υγίνος, η Μήδεια επιστρέφει από την Αθήνα στην Κολχίδα με τους ζεμένους δράκοντές της. Το ίδιο μέσο μεταφοράς συνδέει, λοιπόν, διαφορετικούς σταθμούς της ιστορίας της και της επιτρέπει να περνά από τον έναν τόπο στον άλλο πετώντας.
Οι δράκοντες ως μέρος μιας εξαπάτησης Μια διαφορετική χρήση της εικόνας τους εμφανίζεται στον Διόδωρο τον Σικελιώτη. Η Μήδεια παρουσιάζεται στον Πελία ως ιέρεια της Άρτεμης και ισχυρίζεται ότι η θεά ταξίδεψε στον αέρα με δρακοζεμένο άρμα, επιλέγοντας το βασίλειό του για τη λατρεία της. Για να στηρίξει τον ισχυρισμό της, χρησιμοποιεί ουσίες που κάνουν να εμφανιστούν μορφές δρακόντων. Εδώ χρειάζεται μια ουσιαστική διάκριση: η αφήγηση περιγράφει ένα τέχνασμα της Μήδειας, όχι μια επιβεβαιωμένη εμφάνιση της θεάς πάνω σε άρμα.
Μια εικόνα που πέρασε και στην αρχαία τέχνη Το άρμα της Μήδειας δεν περιορίζεται στις γραπτές διηγήσεις. Παρουσιάζεται επίσης σε ερυθρόμορφες αγγειογραφίες της Λευκανίας και της Απουλίας του 4ου αιώνα π.Χ. Οι παραστάσεις αυτές συμπληρώνουν τη λογοτεχνική εικόνα της ηρωίδας που ταξιδεύει με φτερωτά ερπετά. Είτε τη μεταφέρουν προς τη σωτηρία είτε τη βοηθούν να συγκεντρώσει μαγικά υλικά, οι δράκοντες παραμένουν δεμένοι με τις πιο εντυπωσιακές και ανησυχητικές στιγμές της ιστορίας της.
Μια μυθολογική λεπτομέρεια που αξίζει να μοιραστείς Γνώριζες ότι οι δράκοντες της Μήδειας ανανεώθηκαν μόνο από τη μυρωδιά των βοτάνων της; Αν βρήκες ενδιαφέρουσα την ιστορία, μπορείς να τη μοιραστείς και να περιηγηθείς στον ιστότοπο για περισσότερα σχετικά θέματα μυθολογίας.